Kula
Obszar

Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie (Indonezja)

Liczba mówiących

5 tys. (1997)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy↗
Kody języka
ISO 639-3 tpg
IETF tpg
Glottolog kula1280
Ethnologue tpg
BPS 0151 4
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język kula, także: kola, lamtoka, lantoka, tanglapui – język papuaski z grupy alor-pantar, używany w prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie w Indonezji, na wyspie Alor. Według danych z 1997 roku posługuje się nim 5 tys. osób.

Z danych Ethnologue wynika, że dzieli się na kilka dialektów: iramang, kula, kulatela, watena, larena, kula watena, sumang, arumaka.

Odnotowano, że na poziomie struktury przypomina pobliski język sawila, ale nie jest z nim dobrze wzajemnie zrozumiały. Nazwa „tanglapui” odnosi się do obu tych języków; zasugerowano wręcz, że mogą to być dialekty. Pod wieloma względami kula ma charakter przejściowy między sawila a wersing.

Według danych z 2017 r. jest zagrożony wymarciem, przyczynia się do tego wzrost roli malajskiego alorskiego. Najmłodsze pokolenie ma przeważnie bierną jego znajomość. Pozostaje jednak w użyciu wśród osób dorosłych. Niektórzy znają również języki sawila i wersing.

Poświęcono mu skrótowe opracowanie gramatyczne (Kula, w: The Papuan languages of Timor, Alor and Pantar: Sketch grammars, 2017). Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Kula, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2021-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-11] (ang.).
  2. ↑ David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Sawila, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2021-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-11] (ang.).
  3. ↑ Marian Klamer: A grammar of Teiwa. Berlin: De Gruyter Mouton, 2010, s. 9, seria: Mouton Grammar Library [MGL] 49. DOI: 10.1515/9783110226072. ISBN 978-3-11-022607-2. ISBN 978-3-11-022606-5. OCLC 659591000. (ang.).
  4. ↑ Williams 2017 ↓, s. 265.
  5. ↑ Williams 2017 ↓, s. 187.
  6. ↑ Williams 2017 ↓.

Bibliografia

  • Nicholas J. Williams: Kula. W: Antoinette Schapper (red.): The Papuan Languages of Timor, Alor and Pantar: Sketch grammars. T. 2. Berlin–Boston: De Gruyter, 2017, s. 184–266, seria: Pacific Linguistics 655. DOI: 10.1515/9781614519027-004. ISBN 978-1-61451-902-7. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.