Blagar
Obszar

Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie (Indonezja)

Liczba mówiących

11 tys. (1981)

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy↗
Kody języka
ISO 639-3 beu
IETF beu
Glottolog blag1240
Ethnologue beu
BPS 0118 0
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język blagar, także pura – język papuaski używany w indonezyjskiej prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie. Według danych z 1981 roku posługuje się nim 11 tys. osób. Należy do grupy języków alor-pantar.

Jego użytkownicy zamieszkują wyspę Pura (z wyjątkiem dwóch wsi), mniejszą wyspę Tereweng na południe od Pura oraz szereg wsi na wschodnim wybrzeżu Pantar. Według Ethnologue jest używany też na południu wysepki Ternate. Skupiska migrantów z ludu Blagar występują w różnych zakątkach prowincji, zwłaszcza w miastach Kupang i Kalabahi. Sama społeczność określa swój język jako pi abaŋ hur („język naszej wsi”).

Jest dość rozdrobniony dialektalnie, każda wieś (bądź grupa wsi) ma swoją własną odmianę języka. Różnice dotyczą przede wszystkim cech fonologii i leksyki, a w mniejszym zakresie gramatyki. Ethnologue wyróżnia następujące dialekty: apuri, bakalang, limarahing, pura. Etnolekt wyspy Tereweng bywa traktowany jako odrębny język, ma 800 użytkowników (1997). Język reta jest zdecydowanie odrębny, przy czym wśród jego użytkowników (stanowiących mniejszość) rozpowszechniła się także znajomość języka blagar. Niegdyś reta uznawano za dialekt blagar.

Według doniesień z 2012 r. pozostaje w użyciu i jest przyswajany przez dzieci, ale znajduje się pod presją języka indonezyjskiego, który jest wykorzystywany w edukacji. Już w latach 70. XX w. nie był stosowany w sferze religijnej. Dodatkowo na pocz. XXI w. na wyspie Pura wprowadzono dostęp do prądu, toteż za sprawą telewizji umocniły się wpływy języka narodowego.

Powstał skrótowy opis jego gramatyki.

Przypisy

  1. 1 2 3 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Blagar, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2020-03-01] [zarchiwizowane z adresu 2016-12-01] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 Steinhauer 2014 ↓, s. 149.
  3. 1 2 Steinhauer 2010 ↓, s. 275.
  4. ↑ Steinhauer 2010 ↓, s. 276.
  5. ↑ M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Tereweng, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [zarchiwizowane z adresu 2016-12-01] (ang.).
  6. ↑ Willemsen 2020 ↓, s. 189.
  7. ↑ Steinhauer 2014 ↓.

Bibliografia

  • Hein Steinhauer: Pura when we were younger than today. W: Artiem M. Fiedorczuk, Swietłana F. Czlenowa (red.), Olga W. Biełowa (red. nauk.): Studia Anthropologica: Sbornik statiej w czestʹ prof. M.A. Czlenowa. Moskwa–Ijerusalim: Mosty kultury/Gieszarim, 2010, s. 261–283. ISBN 978-5-93273-319-5. OCLC 713785869. (ang.).
  • Hein Steinhauer: Blagar. W: Antoinette Schapper (red.): The Papuan Languages of Timor, Alor and Pantar: Sketch grammars. T. 1. Berlin–Boston: De Gruyter, 2014, s. 147–220, seria: Pacific Linguistics 644. DOI: 10.1515/9781614515241.147. ISBN 978-1-61451-524-1. OCLC 893623315. (ang.).
  • Jeroen Willemsen: Reta. W: Antoinette Schapper (red.): The Papuan languages of Timor-Alor-Pantar: Sketch grammars. T. 3. Berlin–Boston: De Gruyter, 2020, s. 187–266, seria: Pacific Linguistics 660. DOI: 10.1515/9781501511158-004. ISBN 978-1-5015-1115-8. OCLC 891357350. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.