wzywać (język polski)

oni wzywają (1.1) pomocy
wymowa:
IPA: [ˈvzɨvaʨ̑], AS: [vzyvać]
znaczenia:

czasownik

(1.1) przywoływać do siebie
(1.2) zwracać się z apelem do kogoś[1]
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Pewnego dnia dyrektor zaczął nas kolejno wzywać do gabinetu[2].
(1.2) Do cesarza wysłał list wzywający go do odrzucenia herezji[3].
(1.2) Trzeci "Biuletyn Włoskiego Komitetu Rewolucji Społecznej" rozlepiony w przeddzień wybuchu wzywał do buntu przypominając, że "jedyną rzeczywistością świata jest siła"[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przywołać, wołać, przyzywać, zwoływać
(1.2) apelować, nawoływać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wzywanie n, wezwanie n
czas. wezwać dk., zawezwać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) call in, page; (1.2) bid, exhort
  • białoruski: (1.1) клікаць; (1.2) клікаць
  • chiński standardowy: (1.1) (jiào), (hǎn)
  • duński: (1.1) kalde, tilkalde, indkalde; (1.2) opfordre, tilskynde
  • esperanto: (1.1) voki
  • szwedzki: (1.1) kalla, inkalla, kalla in, tillkalla, påkalla; (1.2) mana, uppmana, anmana, tillsäga, säga till, uppfordra, anmoda
  • ukraiński: (1.1) кли́кати, заклика́ти
źródła:
  1. Hasło „wzywać” w: SJP.pl.
  2. Henryk Grynberg, Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. z Wikipedii
  4. Daniel Grinberg, Ruch anarchistyczny w Europie Zachodniej : 1870-1914, 1994, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.