wysłuchiwać (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wysłuchać)

(1.1) słuchać do końca
(1.2) spełniać czyjeś prośby lub żądania
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIIIb
przykłady:
(1.2) Bo Pan wysłuchuje biednych / i swoimi więźniami nie gardzi[1].
składnia:
(1.1-2) wysłuchiwać + B. • nie wysłuchiwać + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wysłuchanie n, wysłuchiwanie n
czas. wysłuchać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Księga Psalmów 69,33, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.