wyżeł (język polski)

wyżeł (1.1)

wyżeł (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈvɨʒɛw], AS: [vyžeu̯]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) kynol. pies myśliwski z charakterystyczną stójką; zob. też wyżeł w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wyżeł	wyżły
dopełniacz	wyżła	wyżłów
celownik	wyżłowi	wyżłom
biernik	wyżła	wyżły
narzędnik	wyżłem	wyżłami
miejscownik	wyżle	wyżłach
wołacz	wyżle	wyżły

przykłady:

(1.1) Wtem złodziej, co na dobrą porę w nocy czekał, / Nakarmił wyżła skrycie i wyżeł nie szczekał^[1].

(1.1) Majstrowi towarzyszył starzec o twarzy obwisłej jak morda wyżła^[2].

(1.1) Widziałam go spacerującego ze swoim wyżłem niedaleko zapory.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wyżeł duński • wyżeł fryzyjski • wyżeł gaskoński • wyżeł hiszpański z Burgos • wyżeł niemiecki krótkowłosy • wyżeł niemiecki długowłosy • wyżeł pirenejski • wyżeł portugalski • wyżeł słowacki szorstkowłosy • wyżeł weimarski krótkowłosy • wyżeł węgierski szorstkowłosy • wyżeł włoski krótkowłosy • wyżeł włoski szorstkowłosy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) pies

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyżlarz mos, wyżlak mzw

forma żeńska wyżlica ż

przym. wyżli, wyżłowaty

związki frazeologiczne:

wyżeł znajduje, ogar goni

etymologia:

prasł. *vyžь

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rasy psów

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pointer
• francuski: (1.1) braque m
• hiszpański: (1.1) perdiguero m, braco m, perro de muestra m, perro de postura m
• ukraiński: (1.1) по́йнтер m
• włoski: (1.1) cane da ferma m, cane da punta m, puntatore m

źródła: