majster (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) samodzielny rzemieślnik, który prowadzi warsztat i szkoli uczniów[1]
- (1.2) osoba, która bezpośrednio nadzoruje pracę robotników w fabryce lub na budowie[1]
- (1.3) pot. dobry fachowiec[1]
- (1.4) pot. żart. spryciarz[2]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik majster majstrowie / majstrzy dopełniacz majstra majstrów celownik majstrowi majstrom biernik majstra majstrów narzędnik majstrem majstrami miejscownik majstrze majstrach wołacz majstrze majstrowie / majstrzy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. majsterkowanie n, zmajstrowanie n, majstrowanie n, majstrowa ż, majsterka ż, majstrówna ż
- czas. majstrować ndk., majsterkować ndk., zmajstrować dk.
- przym. majstrowy
- związki frazeologiczne:
- majster-klepka
- etymologia:
- niem. Meister[2]
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) master; (1.2) foreman
- białoruski: (1.1) майстар m; (1.2) майстар m
- duński: (1.1) mester w; (1.2) mester w; (1.3) mester w
- esperanto: (1.1) majstro; (1.2) majstro; (1.3) majstro
- hiszpański: (1.1) artesano m; (1.2) capataz m
- kaszubski: (1.1) méster m; (1.2) méster m
- niemiecki: (1.1) Handwerksmeister m, Meister m; (1.2) Meister m; (1.3) Fachmann m
- norweski (bokmål): (1.1) mester m; (1.2) mester m; (1.3) mester m
- norweski (nynorsk): (1.1) meister m; (1.2) meister m; (1.3) meister m
- ukraiński: (1.2) майстер m, бригади́р m; (1.3) майстер m
- źródła:
majster (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.