fachowiec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [faˈxɔvʲjɛʦ̑], AS: [faχovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) specjalista w jakiejś dziedzinie[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fachowiec fachowcy dopełniacz fachowca fachowców celownik fachowcowi fachowcom biernik fachowca fachowców narzędnik fachowcem fachowcami miejscownik fachowcu fachowcach wołacz fachowcu fachowcy - przykłady:
- (1.1) Zepsuł mi się telewizor, więc zatelefonowałem po fachowca z serwisu.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być fachowcem • uchodzić za fachowca • oddać coś w ręce fachowca • powierzyć coś fachowcowi • zdać się na fachowca • zawołać / wezwać / sprowadzić fachowca
- synonimy:
- (1.1) biegły, człowiek kompetentny, ekspert, profesjonalista, praktyk, specjalista, zawodowiec, znawca; pot. fachman, fachura, spec; gw. (Śląsk Cieszyński i Górny Śląsk) macher
- antonimy:
- (1.1) amator, miernota, niefachowiec
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. fach mrz, fachowość ż, fachman mos, fachura mos
- przym. fachowy
- przysł. fachowo
- wykrz. fach
- związki frazeologiczne:
- fachowiec od siedmiu boleści
- etymologia:
- pol. fach + -owiec[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) expert, specialist
- czeski: (1.1) odborník m
- duński: (1.1) fagmand w, fagperson w
- fiński: (1.1) asiantuntija
- hiszpański: (1.1) especialista m/ż
- kataloński: (1.1) expert m
- kazachski: (1.1) маман
- niemiecki: (1.1) Fachmann m
- rosyjski: (1.1) специалист m
- ukraiński: (1.1) фахівець m
- wilamowski: (1.1) faochmaon
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.