wczesny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈfʧ̑ɛsnɨ], AS: [fčesny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który jest u swojego początku
(1.2) występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory
(1.3) w stopniu wyższym i najwyższympoprzedni, ten, który był przed czymś
odmiana:
przykłady:
(1.1) Adam interesuje się historią wczesnego średniowiecza.
(1.2) Pójdziemy na spacer wczesnym popołudniem?
(1.3) Lubię pozytywizm, ale wcześniejsze epoki literackie wydają mi się ciekawsze.
składnia:
kolokacje:
(1.1) półwczesny
synonimy:
(1.1) zaczynający się
antonimy:
(1.1) późny, krańcowy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wczesność ż, wcześniactwo n, wcześniak m
przym. wcześniaczy
przysł. wcześnie, wcześniej
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.