krańcowy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy
- (1.2) znajdujący się na krańcu czego
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik krańcowy krańcowa krańcowe krańcowi krańcowe dopełniacz krańcowego krańcowej krańcowego krańcowych celownik krańcowemu krańcowej krańcowemu krańcowym biernik krańcowego krańcowy krańcową krańcowe krańcowych krańcowe narzędnik krańcowym krańcową krańcowym krańcowymi miejscownik krańcowym krańcowej krańcowym krańcowych wołacz krańcowy krańcowa krańcowe krańcowi krańcowe - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ekstremalny, radykalny, skrajny
- (1.2) graniczny, końcowy, ostatni, skrajny
- antonimy:
- (1.1) zwykły
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kraniec mrz, krańcowość ż, krańcówka ż
- przysł. krańcowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) extreme; (1.2) ultimate
- francuski: (1.1) extrême, radical; (1.2) terminal
- hiszpański: (1.1) extremo
- kaszubski: (1.1) krańcowi; (1.2) krańcowi, kùńcowi
- niemiecki: (1.1) extrem, krass; (1.2) End-
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.