wcześniak (język polski)
wcześniak (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈfʧ̑ɛɕɲak], AS: [fčeśńak], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wcześniak wcześniaki dopełniacz wcześniaka wcześniaków celownik wcześniakowi wcześniakom biernik wcześniaka wcześniaków narzędnik wcześniakiem wcześniakami miejscownik wcześniaku wcześniakach wołacz wcześniaku wcześniaki ndepr. M. i W. lm: (ci) wcześniacy[1] - przykłady:
- (1.1) Jestem wcześniakiem, ponieważ urodziłem się przedwcześnie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wcześniactwo n, wczesność ż
- zdrobn. wcześniaczek m
- przym. wcześniaczy, wczesny
- przysł. wcześnie, wcześniej
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) preterm infant, preterm baby, pot. preemie
- francuski: (1.1) bébé prématuré
- niemiecki: (1.1) Frühchen
- źródła:
- ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.