pozytywizm (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) filoz. kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
- (1.2) liter. socjol. prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pozytywność ż, pozytywista mos, pozytywistka
- przym. pozytywistyczny, pozytywny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. positivisme < łac. positivus
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) positivism; (1.2) positivism
- francuski: (1.1) positivisme m; (1.2) positivisme m
- niemiecki: (1.1) Positivismus m; (1.2) Positivismus m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.