umierać (język polski)

wymowa:
, IPA: [ũˈmʲjɛraʨ̑], AS: [ũmʹi ̯erać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i  j 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. umrzeć)

(1.1) kończyć swoje życie, przestawać żyć
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Ludzie boją się starościa umierać młodo nie pragną[1].
składnia:
(1.1) umierać na + B.; umierać z + D.
kolokacje:
(1.1) umierać na odrę / raka / grypę / …
synonimy:
(1.1) konać, mrzeć; eufem. odchodzić; wulg. zdychać
antonimy:
(1.1) rodzić się; żyć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mór m, umarlak m, umrzyk m, umieranie n, umieralnia ż, umór mrz
czas. umrzeć dk.
przym. obumarły
związki frazeologiczne:
umierać z ciekawości • umierać z głodu • umierać z miłościumierać ze strachuumierać ze śmiechu • kto ze strachu umiera, temu bździnami dzwonią • pamięć tego nie umiera, kto biednemu łzę ociera
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. M. Samozwaniec, Piękna pani i brzydki pan, 2013.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.