przestawać (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɛˈstavaʨ̑], AS: [pšestavać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej
- (1.2) przest. obcować z kimś
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) kto z kim przestaje, takim się staje
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. zaprzestawać, zaprzestać, przestać, postawić
- rzecz. przestawanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) stop; (1.2) mix with sb, associate with sb
- arabski: (1.1) كف, وقف
- białoruski: (1.1) спыніць
- chorwacki: (1.1) prestajati
- czeski: (1.1) přestávat
- esperanto: (1.1) ĉesi
- hiszpański: (1.1) cesar, dejar
- jidysz: (1.2) אַרומדרייען זיך (arumdrejen zich)
- niemiecki: (1.1) aufhören; (1.2) verkehren
- nowogrecki: (1.1) παύω, σταματώ, αφήνω
- rosyjski: (1.1) переставать
- szwedzki: (1.1) sluta, upphöra; (1.2) umgås, sällskapa
- ukraiński: (1.1) перестава́ти, припиня́ти
- włoski: (1.1) cessare, desistere, piantarla, smettere, smetterla
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.