mirt (język polski)
mirty (1.2)
mirt (1.2)
- wymowa:
- IPA: [mʲirt], AS: [mʹirt], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. Myrtus L[1], rodzaj roślin krzewiastych z rodziny mirtowatych; zob. też mirt w Wikipedii
- (1.2) bot. roślina z rodzaju mirt (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mirt mirty dopełniacz mirtu mirtów celownik mirtowi mirtom biernik mirt mirty narzędnik mirtem mirtami miejscownik mircie mirtach wołacz mircie mirty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) merta, mierta, gw. (Poznań i Śląsk Cieszyński) myrta
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) takson
- (1.2) roślina
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mirtowce nmos, mirtowate nmos, mirtówka ż
- zdrobn. mircik mrz
- przym. mirtowy, mirtowaty
- związki frazeologiczne:
- przysłowie: gdzie się mirt darzy, tam dziewki starzy[2]
- etymologia:
- łac. myrtus < gr. μύρτος
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) myrtle
- białoruski: (1.1) мірт m
- cerkiewnosłowiański: (1.1) мѷрсіна ż
- czeski: (1.1) myrta ż
- esperanto: (1.1) mirto
- hiszpański: (1.1) mirto m, arrayán m
- łaciński: (1.1) myrtus ż
- niemiecki: (1.1) Myrte ż
- nowogrecki: (1.1) μύρτος ż
- rosyjski: (1.1) мирт m
- słowacki: (1.1) myrta ż
- starogrecki: (1.1) μύρτος ż
- ukraiński: (1.1) мирт m
- węgierski: (1.1) mirtusz
- źródła:
mirt (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
mirt (język łotewski)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.