uczta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈuʧ̑ta], AS: [učta],
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) duże, wystawne przyjęcie
- (1.2) przen. ciekawe wydarzenie, zazwyczaj o charakterze kulturalnym; bardzo przyjemne przeżycie estetyczne, duchowe
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik uczta uczty dopełniacz uczty uczt celownik uczcie ucztom biernik ucztę uczty narzędnik ucztą ucztami miejscownik uczcie ucztach wołacz uczto uczty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) uczta weselna • wyprawiać ucztę
- (1.2) uczta kulturalna / duchowa • uczta dla oczu / oka / uszu / ucha
- synonimy:
- (1.1) biesiada, bankiet, przyjęcie; reg. śl. żranica
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) wesele
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ucztowanie n, cześć ż
- czas. ucztować
- wykrz. cześć
- przym. czestny
- związki frazeologiczne:
- lukullusowa uczta • uczta Baltazara
- etymologia:
- prasł. *učьta → okazanie szacunku, uczczenie < prasł. *učisti, *učьtǫ → okazać cześć[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) feast
- esperanto: (1.1) festeno
- hiszpański: (1.1) banquete m, festín m; (1.2) deleite m, regalo m
- łaciński: (1.1) cena ż
- nowogrecki: (1.1) συμπόσιο n, συνεστίαση ż, ευωχία ż; (1.2) τέρψη ż
- rosyjski: (1.1) пир m
- tahitański: (1.1) tāmāʻaraʻa
- ukraiński: (1.1) банкет
- wilamowski: (1.1) banket, ymys m
- włoski: (1.1) convivio m, imbandigione ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.