przeżycie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɛˈʒɨʨ̑ɛ], AS: [pšežyće], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od przeżyć
- (1.2) stan psychiczny powstający wskutek silnych bodźców zewnętrznych, silne wrażenie pozostawiające ślady w psychice[1]
- (1.3) pot. przeżyte wydarzenia i sytuacje będące przyczyną przeżycia (1.2)
- odmiana:
- (1.1-3) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik przeżycie dopełniacz przeżycia celownik przeżyciu biernik przeżycie narzędnik przeżyciem miejscownik przeżyciu wołacz przeżycie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) nieprzeżycie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. przeżyć
- rzecz. przeżywanie n, przeżytek mrz
- przym. życiowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) experience
- czeski: (1.1) prožitek m, zážitek m
- esperanto: (1.2) travivaĵo
- francuski: (1.1) expérience ż
- łotewski: (1.1) pārdzīvojums m
- niemiecki: (1.1) Erlebnis n
- węgierski: (1.1) élmény
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.