lukullusowa uczta (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
związek frazeologiczny
- (1.1) książk. bogata, wystawna uczta z mnóstwem wykwintnych potraw
- odmiana:
- (1.1) związek zgody;
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik lukullusowa uczta lukullusowe uczty dopełniacz lukullusowej uczty lukullusowych uczt celownik lukullusowej uczcie lukullusowym ucztom biernik lukullusową ucztę lukullusowe uczty narzędnik lukullusową ucztą lukullusowymi ucztami miejscownik lukullusowej uczcie lukullusowych ucztach wołacz lukullusowa uczto lukullusowe uczty - przykłady:
- (1.1) Święto z okazji narodzin najmłodszego brata Dalajlamy było radosną, iście lukullusową ucztą. Gości posadzono na poduszkach przy niskich stolikach, ściśle podług rangi.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od Lukullusa, rzymskiego wodza, który takie wystawne przyjęcia organizował.[2]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Heinrich Harrer, Siedem lat w Tybecie, s. 264, Poznań, Zysk i S-ka, 2017, ISBN 978-83-8116-189-3
- ↑
Hasło „uczta Lukullusa” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.