trójdzielny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [trujˈʥ̑ɛlnɨ], AS: [trui ̯ʒ́elny], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dzielący się na trzy części, składający się z trzech części, taki, w którym można wyróżnić trzy części[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik trójdzielny trójdzielna trójdzielne trójdzielni trójdzielne dopełniacz trójdzielnego trójdzielnej trójdzielnego trójdzielnych celownik trójdzielnemu trójdzielnej trójdzielnemu trójdzielnym biernik trójdzielnego trójdzielny trójdzielną trójdzielne trójdzielnych trójdzielne narzędnik trójdzielnym trójdzielną trójdzielnym trójdzielnymi miejscownik trójdzielnym trójdzielnej trójdzielnym trójdzielnych wołacz trójdzielny trójdzielna trójdzielne trójdzielni trójdzielne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Zmiany stanu opon mózgowych wpływają na nerw trójdzielny, łączący mózg z resztą głowy i twarzą[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) trzyczęściowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trójdzielność ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) three-part, tripartite
- źródła:
- ↑
Hasło „trójdzielny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ xx, Wieczór Wybrzeża, 26/04/1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.