torf (język polski)

bryła torfu (1.1)

wymowa:

IPA: [tɔrf], AS: [torf] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. roln. organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych; zob. też torf w Wikipedii

(1.2) roln. ogrod. ziemia pozyskana z wyrobiska torfowego

(1.3) hand. roln. ogrod. ziemia pozyskana z wyrobiska torfowego lub wzbogacona o torf (1.1)

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	torf	torfy
dopełniacz	torfu	torfów
celownik	torfowi	torfom
biernik	torf	torfy
narzędnik	torfem	torfami
miejscownik	torfie	torfach
wołacz	torfie	torfy

przykłady:

(1.1) Pod torfem zaś był szczery, czysty, złoty piasek, taki sam jak w diunach przymorskich, tylko oczywiście starszy od tych wydm o kilkadziesiąt czy kilkaset stuleci. (S. Żeromski: Przedwiośnie)

składnia:

kolokacje:

(1.1) kopać torf, palić torfem

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. torfowiec mrz, torfowisko n, torfiarnia ż

przym. torfiasty, torfowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Torf

uwagi:

zobacz też: węgiel kamienny • węgiel brunatny • węgiel drzewny • węgiel lekarski • grafit

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) peat
• arabski: (1.1) خث m
• baskijski: (1.1) zohikatz
• białoruski: (1.1) торф m
• bułgarski: (1.1) торф m
• chiński standardowy: (1.1) uproszcz. i trad. 泥煤 (níméi)
• chorwacki: (1.1) treset m
• czeski: (1.1) rašelina ż
• duński: (1.1) tørv w
• esperanto: (1.1) torfo
• estoński: (1.1) turvas
• fiński: (1.1) turve
• francuski: (1.1) tourbe ż
• hebrajski: (1.1) כבול m (kavul)
• hiszpański: (1.1) turba ż
• indonezyjski: (1.1) gambut
• interlingua: (1.1) turfa
• japoński: (1.1) 泥炭 (でいたん, deitan)
• jidysz: (1.1) טאָרף m (torf); (1.2) טאָרף m (torf)
• kaszubski: (1.1) torf m
• kataloński: (1.1) torba ż
• koreański: (1.1) 토탄 (t’ot’an)
• litewski: (1.1) durpės ż lm
• łotewski: (1.1) kūdra ż
• macedoński: (1.1) тресет m (treset)
• niderlandzki: (1.1) turf m
• niemiecki: (1.1) Torf m
• norweski (bokmål): (1.1) torv m/ż
• nowogrecki: (1.1) τύρφη ż
• portugalski: (1.1) turfa ż
• rosyjski: (1.1) торф m
• rumuński: (1.1) turbă ż
• serbski: (1.1) тресет (treset) m
• słowacki: (1.1) rašelina ż
• słoweński: (1.1) šota ż
• szwedzki: (1.1) torv w
• turecki: (1.1) turba
• ukraiński: (1.1) торф m
• węgierski: (1.1) tőzeg
• wietnamski: (1.1) than bùn
• włoski: (1.1) torba ż

źródła:

torf (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) torf

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. torfo, torfejo

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Torf

uwagi:

źródła: