syczeć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈsɨʧ̑ɛʨ̑], AS: [syčeć]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. syknąć)

(1.1) emitować dźwięk przypominający głoskę s
(1.2) mówić ze złością, z pasją
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIIb
przykłady:
(1.1) Gdy wstała, kot zaczął wrogo syczeć.
(1.1) Próżno gęsi, szyjami wywijając, chrypią, / Próżno gęsiory sycząc napastnika szczypią[1].
(1.2) Głupiaprecz!… — syknęła baronowa[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sykać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. syczek mrz/mzw, syk, syczenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) hiss; (1.2) hiss
  • duński: (1.1) hvæse; (1.2) hvæse
  • norweski (bokmål): (1.1) hvese, kvese; (1.2) hvese, kvese
  • norweski (nynorsk): (1.1) kvese, kvesa; (1.2) kvese, kvesa
  • szwedzki: (1.1) väsa
  • ukraiński: (1.1) сичати; (1.2) сичати
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.