wstać (język polski)

wymowa:
IPA: [fstaʨ̑], AS: [fstać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wstawać)

(1.1) aspekt dokonany od: wstawać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tymczasem Alfa wstał, przyniósł butelkę piwa z baru i szklankę, nalewa, pije[1].
(1.1) - Pójdę zobaczyć, czy lekarz przyszedł. - Ela nagle wstała[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wstawać, postawić
rzecz. wstanie n
związki frazeologiczne:
wstać lewą nogą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wstawać
źródła:
  1. Sławomir Mrożek, Teatr 2 (Alfa 1984, Letni dzień 1983, Ambasador 1981, Pieszo 1980), 1980, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Krystyna Kofta, Wióry, 1980, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.