gęś (język polski)

gęś (1.1)
gęś (1.2)
gęś (1.3)
wymowa:
  • wymowa asynchroniczna: , IPA: [ɡɛ̃w̃ɕ], AS: [gẽũ̯ś], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
  • inna wersja wymowy asynchronicznej: , IPA: [ɡɛ̃j̃ɕ], AS: [gẽĩ ̯ś]
  • wymowa synchroniczna: IPA: [ɡɛ̃ɕ], AS: [gẽś] (najrzadziej spotykana, niegdyś zalecana przez Słownik wymowy polskiej PWN)
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. ptak z rodziny kaczkowatych; zob. też gęsi w Wikipedii
(1.2) roln. ornit. gęś domowa; zob. też gęś domowa w Wikipedii
(1.3) kulin. potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
(1.4) przen. pot. pogard. kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona
(1.5) daw. kawał przetopionego żelaza[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wtem z gór orzeł nadleciał, miał dziób, szpony krzywe, gęsiom szyje poskręcał i padły nieżywe, pozabijane[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dzika gęś • gęś domowagęś egipska
(1.3) pieczona gęś • gęś z jabłkami
(1.4) głupia / prowincjonalna gęś
synonimy:
(1.2) gw. (Górny Śląsk) ganś, gynś
(1.3) gęsina; gw. (Górny Śląsk) ganś, gynś
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ptak
(1.2) ptak
(1.3) potrawa
hiponimy:
(1.1) zobacz też: gęś domowagęś krótkodziobagęś łabędzionosagęś małagęś szaragęś tundrowagęś tybetańskagęś zbożowa
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gąsiątko n, gęsię n, gąsię n, gęsina ż, gęsiarnia ż, gąsiorek m, gęsiówka ż, gęśnica ż, gąsówka ż, Gęsiówka ż
zdrobn. gąska ż, gąseczka ż
forma męska gąsior m
przym. gęsi, gęsiny
przysł. gęsiego
związki frazeologiczne:
głupia gęś • niech to gęś kopnie! • przysłowia: dobre pierze, niezła też gęś • dogadywali się jak gęś z prosięciem • dwie gęsie, trzy niewieście, już ci jarmark w mieście • gdy gęś dzika w marcu przybywa, ciepła wiosna bywa • gdy na świętą Barbarę gęś chodzi po lodzie, to Boże Narodzenie będzie po wodziegdy w świętą Barbarę gęś chodzi po lodzie, to Boże Narodzenie będzie po wodziegdy w świętą Barbarę gęś po stawie chodzi, w Boże Narodzenie pływać po nim się godzi • gęsi Rzym ocaliły, a złodzieja zgubiły • kiedy w Gromniczną gęś chodzi po wodzie, to będzie na Wielkanoc chodzić po lodzie • kura sąsiada jest zawsze tłustsza niźli własna gęś • na Katarzynę gęś po wodzie, Boże Narodzenie po lodzie • na Marcina gęś do komina • nad bażanta gęś wolę, kiedy on w lesie, a ta na stole • ważywszy na gęś, na pieprz żałuje • wesele Marcina: gęś i dzban wina • znać się jak gęś na szafranie
etymologia:
prasł. *gǫsь → gęś[4]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 53.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gęś” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. Homer: Odyseja.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gęś” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.