gons (język wilamowski)

gens (1.2)
_1.jpg.webp)
gons (1.3)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ornit. gęś[1][2]
- (1.2) pot. gęś szara[1][2]
- (1.3) kulin. gęś[1][2]
- odmiana:
- (1.1-3) lp gons; lm gens
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. genzašmolc
- zdrobn. gȧnsła n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ptaki
- (1.3) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Jedzenie
- źródła:
- 1 2 3
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909. - 1 2 3
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 162.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.