sekvantaro (esperanto)

morfologia:
sekv•ant•ar•o
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) świta, drużyna, orszak, grupa współwyznawców
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) En ĉi tiu loko haltis la avangardo de la princa sekvantaro[1]. → W tym miejscu zatrzymała się straż książęcej świty.
(1.1) Pro tio en ĉiu ekskurso akompanis lin grandaj aroj da servistoj, ne kalkulante pretorianajn taĉmentojn kaj aŭgustanojn, el kiuj ĉiu havis apartan sekvantaron da sklavoj[2]. → Z tego powodu w każdej wycieczce towarzyszyły mu duże grupy sług, nie licząc oddziałów pretoriańskich i augustianów, z których każdy miał osobny orszak niewolników.
składnia:
kolokacje:
(1.1) multenombra sekvantaro → liczny orszak • funebra sekvantaro → orszak (kondukt) pogrzebowy • katolika sekvantaro → katolicka grupa współwyznawców
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sekvanto
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ B. Prus, La Faraono, (Księga I, rozdz. IV), tłum. Kazimierz Bein (Kabe), wyd. Esperantista Centra Librejo, Paryż 1927.
  2. ↑ Henryk Sienkiewicz, Quo Vadis, Rozdział XXXVI, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. Polonia, Warszawa 1957.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.