straż (język polski)
- wymowa:
- IPA: [straʃ], AS: [straš], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem
- (1.2) osoba albo grupa osób strzegąca lub pilnująca kogoś, czegoś
- (1.3) pot. straż pożarna[1]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik straż straże dopełniacz straży straży celownik straży strażom biernik straż straże narzędnik strażą strażami miejscownik straży strażach wołacz straży straże - przykłady:
- (1.3) Coś się stało! Straż jechała!
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pełnić / trzymać straż, oddać pod straż
- (1.2) straż pożarna • straż graniczna • straż leśna • straż marszałkowska • straż miejska • straż przybrzeżna • straż honorowa / przednia / tylna
- synonimy:
- (1.2) warta
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. starża ż, straża ż, strażnik mos, strażniczka ż, strażnica ż, strażak mos
- przym. strażniczy, strażacki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) czes. stráž[2]
- (1.3) skr. pol. straż pożarna[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: straż pożarna
- angielski: (1.1) guard, watch; (1.2) sentry
- esperanto: (1.1) gardo, gardado; (1.2) gardo, gardantaro, gardistaro
- jidysz: (1.1) שמירה ż (szmire); (1.2) שמירה ż (szmire)
- szwedzki: (1.1) vakt w; (1.2) vakt w
- wilamowski: (1.1) waoch
- źródła:
- 1 2 Sylwia Sojda, Procesy uniwerbizacyjne we współczesnych polskich i słowackich tekstach publicystycznych, w: Języki zachodniosłowiańskie w XXI wieku, t. 3, Współczesne języki słowiańskie, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 217.
- ↑ Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 117.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.