orszak (język polski)

konny orszak (1.1) królowej

wymowa:

IPA: [ˈɔrʃak], AS: [oršak]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grupa ludzi uroczyście towarzyszących komuś^[1]

(1.2) daw. gromada, tłum, oddział^[1]

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	orszak	orszaki
dopełniacz	orszaku	orszaków
celownik	orszakowi	orszakom
biernik	orszak	orszaki
narzędnik	orszakiem	orszakami
miejscownik	orszaku	orszakach
wołacz	orszaku	orszaki

przykłady:

(1.1) Orszak weselny już oczekiwał pana młodego, z orkiestrą złożoną z skrzypiec, flecika i tamburyna…^[2]

składnia:

(1.1) orszak + D. • orszak + przym.

kolokacje:

(1.1) orszak królewski / weselny / żałobny • orszak króla / królowej / żałobników

synonimy:

(1.1) asysta, świta, poczet

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) kondukt

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

zdrobn. orszaczek m

przym. orszakowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

prawdop. węg. ország → państwo^[3]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) entourage
• hiszpański: (1.1) cortejo m, comitiva ż, séquito m
• nowogrecki: (1.1) ακολουθία ż, συνοδεία ż
• rosyjski: (1.1) свита ż

źródła: