skrzypce (język polski)

skrzypce (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈskʃɨpʦ̑ɛ], AS: [skšypce], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz. czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych; zob. też skrzypce w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) Mój brat umie grać na skrzypcach.
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać / grywać na skrzypcach • stroić skrzypce
synonimy:
(1.1) reg. śl. chuśle, reg. śl. hóśle, reg. śl. huśle
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skrzyp m, skrzypek m, skrzypaczka ż
zdrobn. skrzypeczki nmos, skrzypki nmos, skrzypka ż
czas. skrzypieć, skrzypać, skrzypnąć
przym. skrzypcowy
wykrz. skrzyp
związki frazeologiczne:
grać pierwsze skrzypce / grać główne skrzypce • przejąć pierwsze skrzypce • znać się jak wielbłąd na skrzypcach
etymologia:
(1.1) pol. skrzypieć
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.