violin (język angielski)
violin (1.1)
- wymowa:
- IPA: /ˌvaɪəˈlɪn/, SAMPA: /vaI@lIn/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- (1.1) muz. skrzypce
- odmiana:
- (1.1) lp violin; lm violins
- przykłady:
- (1.1) I want to learn to play the violin. → Chciałbym nauczyć się grać na skrzypcach.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. violinist
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. violino
- uwagi:
- źródła:
violin (język duński)
en violin (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) muz. skrzypce
- odmiana:
- (1.1) en violin, violinen, violiner, violinerne
- przykłady:
- (1.1) Siden barokken har violinen været et af de vigtigste instrumenter indenfor klassisk musik.[1] → Od czasów baroku skrzypce są jednym z najważniejszych instrumentów w muzyce klasycznej.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. violinist, violinistinde
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. violino
- uwagi:
- źródła:
violin (język szwedzki)
violin (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.