rozdzielacz (język polski)

rozdzielacz (1.1)

rozdzielacz (1.3)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. naczynie laboratoryjne, które służy do rozdzielania ciekłych mieszanin i przeprowadzania innych procesów chemicznych^[1]

(1.2) techn. element w rurze, w którym ciecz lub gaz rozchodzi się do przewodów doprowadzających je do kolejnych części urządzenia^[1]

(1.3) techn. elektr. przyrząd podłączany do przewodu, który pozwala na doprowadzenie prądu lub sygnału do wielu urządzeń jednocześnie^[1]

(1.4) techn. część, która reguluje i koryguje dopływ siły lub napięcia w jakimś urządzeniu^[1]

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rozdzielacz	rozdzielacze
dopełniacz	rozdzielacza	rozdzielaczy
celownik	rozdzielaczowi	rozdzielaczom
biernik	rozdzielacz	rozdzielacze
narzędnik	rozdzielaczem	rozdzielaczami
miejscownik	rozdzielaczu	rozdzielaczach
wołacz	rozdzielaczu	rozdzielacze

przykłady:

(1.3) Większość przedłużaczy jest zarazem rozdzielaczami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) rozgałęźnik

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) naczynie laboratoryjne

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

(1.3) gniazdko

wyrazy pokrewne:

rzecz. rozdział m, podzielnica ż, dzielenie n, rozdzielenie n, podzielenie n

czas. rozdzielać ndk., dzielić ndk., rozdzielić dk., podzielić dk., zdzielić dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. rozdzielić + -acz

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) separatory funnel; (1.3) distributor, splitter
• hiszpański: (1.1) embudo de decantación m, embudo de separación m; (1.2) divisor m, separador m; (1.3) regleta ż
• nowogrecki: (1.1) διαχωριστική χοάνη ż; (1.2) διαιρέτης m, διανεμητής m, διαχωριστής m; (1.3) πολύπριζο n

źródła: