pysk (język polski)
pysk (1.1)
pysk (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [pɨsk], AS: [pysk]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zool. przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki
- (1.2) przen. pot. pejor. grub. o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pysk pyski dopełniacz pyska pysków celownik pyskowi pyskom biernik pysk pyski narzędnik pyskiem pyskami miejscownik pysku pyskach wołacz pysku pyski - przykłady:
- (1.1) Mój pies ma sympatyczny, kudłaty pysk.
- (1.1) Rybackie czółna stały już na piasku wybrzeża; w przerzedzającej się mgle deszczowej widać było rybaków spokojnym krokiem wchodzących na górę; za jednym z nich, najbarczystszym i na burzę najobojętniejszym, ciągnął się ze spuszczonym ku ziemi pyskiem i ogonem czarny, zmokły pies[1].
- (1.2) Adamowi coś zostało na pysku po śniadaniu.
- (1.2) Dajcie mi gęby, dajcie pyska, niechaj swojego swój uściska[2].
- (1.2) Chcesz dostać po pysku?!
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) zamknąć / przymknąć pysk
- synonimy:
- (1.1) kufa, morda, oblicze
- (1.2) twarz, facjata; pejor. morda, gęba, jadaczka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pyskówka ż, pyskówa ż, pyskacz m, pyszczak m, pyskatość ż, pyszczenie n, pyskowanie n
- zdrobn. pyszczek m, pysio m
- zgrub. pyszczydło n
- czas. pyskować ndk., pyszczyć ndk., pyskać ndk., popyskać dk.
- przym. pyskaty, pyszczkowy
- związki frazeologiczne:
- chodzić z pyskiem • ciemno, choć w pysk daj • dać pyska • dać w pysk / dawać po pysku • latać z pyskiem • mieć niewyparzony pysk / niewyparzony pysk • mieć pysk od ucha do ucha • mocny w pysku • o suchym pysku • padać na pysk • stulić pysk • wylecieć na zbity pysk • zatkać pysk
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) muzzle, snout; (1.2) mug
- baskijski: (1.1) mutur
- bułgarski: (1.1) муцуна ż
- duński: (1.1) snude w; (1.2) snude w
- jidysz: (1.1) פּיסק m (pisk)
- karaimski: (1.1) бурун
- kazachski: (1.1) тұмсық
- niemiecki: (1.1) Schnauze ż; (1.2) Schnauze ż
- rosyjski: (1.1) морда ż; (1.2) морда ż
- szwedzki: (1.1) nos w
- ukraiński: (1.1) писок m, морда ż; (1.2) писок m, морда ż, пика ż
- wilamowski: (1.1) łapp ż, frass ż
- włoski: (1.1) ceffo; (1.2) ceffo
- źródła:
- ↑ Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem.
- ↑ Stanisław Wyspiański: Wyzwolenie, akt I.
pysk (język czeski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) warga
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pysk pysky dopełniacz pysku pysků celownik pysku pyskům biernik pysk pysky wołacz pysku pysky miejscownik pysku pyscích narzędnik pyskem pysky - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pysk (język kornijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. ryba
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz kornijski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.