psychasteniczny (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) psych. właściwy psychastenii i psychastenikom
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wiadomym jest, że w opracowaniach literackich osobowość Schulza jawi się jako konglomerat lęków i natręctw, a więc jako osobowość psychasteniczna[1].
(1.1) Cechami typowymi wszystkich tych zróżnicowanych przejawów depresji : częsty komponent psychasteniczny, brak wiary w siebie, poczucie niższej wartości a także brak dystansu wobec doznawanych przeżyć (…)[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) typ / zespół psychasteniczny • osobowość / nerwica / chwiejność / niepewność / obsesja psychasteniczna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. psychastenia ż, psychastenik m, psychasteniczka ż
przysł. psychastenicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Ciechowicz, Teatr pamięci Brunona Schulza, str. 80
  2. Psychiatria polska, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich 1979, t. 13, str. 597
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.