wiadomy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vʲjaˈdɔ̃mɨ], AS: [vʹi ̯adõmy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) ogólnie znany; taki, o którym wiadomo
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wiadomy wiadoma wiadome wiadomi wiadome dopełniacz wiadomego wiadomej wiadomego wiadomych celownik wiadomemu wiadomej wiadomemu wiadomym biernik wiadomego wiadomy wiadomą wiadome wiadomych wiadome narzędnik wiadomym wiadomą wiadomym wiadomymi miejscownik wiadomym wiadomej wiadomym wiadomych wołacz wiadomy wiadoma wiadome wiadomi wiadome - przykłady:
- (1.1) Wystarczy z mej głowy wyzwolić atomy • A bomba wybuchnie i skutek – wiadomy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wiadoma rzecz
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wiadomość
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Jan Brzechwa, Miejsce dla kpiarza : satyry i humoreski, 1966, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.