wybuchnąć (język polski)

wymowa:
IPA: [vɨˈbuxnɔ̃ɲʨ̑], AS: [vybuχnõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą 
​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wybuchać)

(1.1) aspekt dokonany od: wybuchać
odmiana:
(1.1) koniugacja Va
przykłady:
(1.1) Kilkudziesięciu strażaków przez kilka godzin walczyło w piątek z pożarem, który wybuchł na granicy powiatów legnickiego i złotoryjskiego (Dolnośląskie)[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wybuch mrz, wybuchowość ż, wybuchanie n, wybuchnięcie n
czas. wybuchać ndk.
przym. wybuchowy
przysł. wybuchowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wybuchać
  • słowacki: (1.1) vybuchnúť
  • ukraiński: (1.1) вибухнути
źródła:
  1. ↑ Rzeczpospolita, nr 08.07, Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.