wybuchać (język polski)

betonowa przypora wybucha (1.1, 1.3)
wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wybuchnąć)

(1.1) chem. ulegać rozerwaniu pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej
(1.2) fiz. ulegać rozczepieniu pod wpływem gwałtownej reakcji jądrowej
(1.3) wojsk. ulegać detonacji
(1.4) przen. dawać wyraz gwałtownym emocjom
odmiana:
(1.1-4) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.3) wybucha mina / niewybuch / niewypał / pocisk
(1.4) wybuchać płaczem / śmiechem
synonimy:
(1.1-4) eksplodować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wybuch mrz, niewybuch m, wybuchowość ż, wybuchanie n, wybuchnięcie n
czas. wybuchnąć dk.
przym. wybuchowy
przysł. wybuchowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) explode; (1.2) explode; (1.3) explode
  • esperanto: (1.3) eksplodi
  • hiszpański: (1.2) estallar
  • rosyjski: (1.2) разрываться; (1.3) взрываться; (1.4) разражаться
  • ukraiński: (1.1) вибухати; (1.2) вибухати
  • włoski: (1.1) esplodere, prorompere; (1.4) sbottare
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.