płacz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pwaʧ̑], AS: [pu̯ač]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 2. os. lp rozk. od: płakać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik płacz płacze dopełniacz płaczu płaczów celownik płaczowi płaczom biernik płacz płacze narzędnik płaczem płaczami miejscownik płaczu płaczach wołacz płaczu płacze - przykłady:
- (1.1) Dziecko wpadło w histerię, krzyczało dwie godziny i aż całe zapuchło od płaczu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) łzy
- antonimy:
- (1.1) śmiech
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) łkanie, szloch, bek, lament, ryk, spazmy, wycie
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. płaksa mos/ż, płaczliwość ż, płakanie n, płaczka ż
- czas. płakać, zapłakać, wypłakać, wypłakać się, opłakać, opłakiwać
- przym. płaczliwy
- przysł. płaczliwie
- związki frazeologiczne:
- płacz i zgrzytanie zębów • przysłowie: ranny deszcz a babski płacz niedługo trwają[1]
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też płacz w Wikicytatach
- zwykle w lp[2]
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) crying
- arabski: (1.1) بكاء, بكى
- baskijski: (1.1) negar
- białoruski: (1.1) плач m
- bułgarski: (1.1) плач m
- chiński standardowy: (1.1) 哭 (kū)
- chorwacki: (1.1) plač m
- czeski: (1.1) pláč m
- duński: (1.1) gråd w
- esperanto: (1.1) ploro
- estoński: (1.1) nutt
- fiński: (1.1) itku
- francuski: (1.1) pleur m
- hebrajski: (1.1) בכי m (bekhi)
- hiszpański: (1.1) llanto m, lloro m
- indonezyjski: (1.1) tangisan
- japoński: (1.1) 泣くこと (naku koto)
- kataloński: (1.1) plor m
- koreański: (1.1) 울음
- litewski: (1.1) verksmas m
- łaciński: (1.1) fletus m
- łotewski: (1.1) raudas ż lm
- macedoński: (1.1) плач m (plač)
- niderlandzki: (1.1) gehuil n
- niemiecki: (1.1) Weinen n
- norweski (bokmål): (1.1) gråt m
- nowogrecki: (1.1) κλάμα n
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- portugalski: (1.1) choro m
- rosyjski: (1.1) плач m
- rumuński: (1.1) plâns n, plânset n
- serbski: (1.1) плач (plač) m
- słowacki: (1.1) plač m
- słoweński: (1.1) jok m
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) плачь m (plačĭ)
- staroruski: (1.1) плачь m (plačĭ)
- suahili: (1.1) kilio
- szwedzki: (1.1) gråt w
- turecki: (1.1) ağlama, ağlayış
- ukraiński: (1.1) плач m
- węgierski: (1.1) sírás
- wietnamski: (1.1) sự khóc
- wilamowski: (1.1) grȧjn m
- włoski: (1.1) pianto m, vagito m (dziecka)
- źródła:
- ↑ Jan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 1.
- ↑
Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.