psychastenia (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) psych. zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Psychastenia została opisana przez Janeta, który identyfikował ją z nerwicą natręctw. (…) Psychastenia to poczucie obcości, natręctwa i lęki, bezbarwność świata i obojętność wobec zjawisk w nim zachodzących[1].
- (1.1) (…) przy współwystępowaniu lęków i natręctw mówi się zwykle o psychastenii[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. psychastenik m, psychasteniczka ż, psychasteniczność ż
- przym. psychasteniczny
- przysł. psychastenicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. psycho- + astenia < gr. ψυχή (psukhḗ) + gr. ἀσθένεια (asthéneia)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) psychasthenia
- czeski: (1.1) psychastenie ż
- francuski: (1.1) psychasthénie ż
- hiszpański: (1.1) psicastenia ż
- litewski: (1.1) psichastenija ż
- niderlandzki: (1.1) psychasthenie
- niemiecki: (1.1) Psychasthenie ż
- portugalski: (1.1) psicastenia ż
- rosyjski: (1.1) психастения ż
- szwedzki: (1.1) psykasteni
- ukraiński: (1.1) психастенія ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.