przytomność (język polski)

wymowa:

IPA: [pʃɨˈtɔ̃mnɔɕʨ̑], AS: [pšytõmność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stan pełnej świadomości

(1.2) zdolność do racjonalnego myślenia, rozsądna ocena sytuacji

(1.3) st.pol. obecność^[1]

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	przytomność
dopełniacz	przytomności
celownik	przytomności
biernik	przytomność
narzędnik	przytomnością
miejscownik	przytomności
wołacz	przytomności

przykłady:

(1.1) Podczas całego zabiegu pacjent zachowywał przytomność i słyszał lekarzy.

(1.2) Przytomności — oto czego ci brakuje, kiedy zaczynasz zadawać się z kobietami.

składnia:

kolokacje:

(1.1) utrata przytomności

synonimy:

(1.1) czujność

antonimy:

(1.1) nieprzytomność

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przytomny

przysł. przytomnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: obecność

• angielski: (1.1) consciousness
• niemiecki: (1.1) Bewusstsein n; (1.2) Geistesgegenwart ż
• rosyjski: (1.1) сознание n, чувство n

źródła: