prącie (język polski)
prącie osła (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈprɔ̃ɲʨ̑ɛ], AS: [prõńće], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. męski narząd kopulacyjny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prącie prącia dopełniacz prącia prąci celownik prąciu prąciom biernik prącie prącia narzędnik prąciem prąciami miejscownik prąciu prąciach wołacz prącie prącia - przykłady:
- (1.1) Czy złamane prącie można z powrotem przyszyć?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kość prącia • rak prącia • złamanie prącia
- synonimy:
- (1.1) penis, fallus, członek (męski), pot. ptaszek, siusiak, kuśka, wacek, mały; rub. pindol, ptak, konik; wulg. kutas, chuj, fiut, koń, pała, kapucyn
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. prąciowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: penis
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.