porzucać (język polski)

wymowa:
IPA: [pɔˈʒuʦ̑aʨ̑], AS: [požucać]
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. porzucić)

(1.1) opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś
(1.2) przestawać coś wykonywać, przestawać zajmować się czymś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Wlokąc ciężary po bruku, zgięci, oglądali się z obawą na boki, porzucali towar pod murem i biegli z powrotem[1].
(1.1) Co się dzieje gdy świat cię porzuca.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zostawiać, opuszczać, odchodzić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. porzucić dk.
rzecz. porzucanie n, porzucenie
ims. porzucony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.