pohukiwanie (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ornit. niski dźwięk wydawany i powtarzany przez sowy i puchacze
(1.2) powtarzany głuchy okrzyk
(1.3) powtarzana reprymenda
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Obudziło mnie pohukiwanie od strony drzew.
(1.2) Radosne pohukiwanie widowni wprawiało dyrektora cyrku w dobry nastrój.
(1.3) Miał już dosyć twojego pohukiwania i uciekł z domu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. huk mrz
czas. pohukać dk., pohukiwać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. pohukiwać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) hoot
  • bułgarski: (1.1) ухане n (uhane)
  • esperanto: (1.1) ululo
  • fiński: (1.1) huhuilu
  • francuski: (1.1) hululement m, ululement m
  • hiszpański: (1.1) ululato m
  • rosyjski: (1.1) уханье n (úxanʹje)
  • szwedzki: (1.1) ho w
  • tagalski: (1.1) wahu
  • włoski: (1.1) ululo m
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.