pełgać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈpɛwɡaʨ̑], AS: [peu̯gać] ​
znaczenia:

czasownik

(1.1) o płomieniu, ogniu itp.: palić się słabo i nierówno, niepewnie
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Na ulicach, w koszach z żelaznych prętów, płonął koks. Początkowo pełgał błękitnawymi płomykami, aby później zamienić się w czerwoną masę[1].
(1.1) Na oknie pełgał ogarek świeczki, oświetlając niemiłosiernie zagraconą kuchnię[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pełganie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Andrzej Kozioł, Dziennik Polski, 12/02/2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ Maria Nurowska, Księżyc nad Zakopanem, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.