płomyk (język polski)
płomyk (1.1) świecy
płomyk (1.3) wiechowaty
- wymowa:
- IPA: [ˈpwɔ̃mɨk], AS: [pu̯õmyk], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) mały płomień
- (1.2) przen. określenie odczucia, dopiero pojawiającego się uczucia
- (1.3) bot. roślina z rodziny wielosiłowatych; zob. też floks w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik płomyk płomyki dopełniacz płomyka płomyków celownik płomykowi płomykom biernik płomyk płomyki narzędnik płomykiem płomykami miejscownik płomyku płomykach wołacz płomyku płomyki - przykłady:
- (1.1) Dopiero po kilku nieudanych próbach w garści wysuszonej trawy pojawił się delikatny płomyk.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) płomyk nadziei
- synonimy:
- (1.2) przebłysk
- (1.3) floks
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. płomień m
- zdrobn. płomyczek m
- przym. płomienny
- przysł. płomiennie
- czas. płonąć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1,2) zdrobn. płomień
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: płomień
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: floks
- białoruski: (1.1) агеньчык m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.