płomyczek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pwɔ̃ˈmɨʧ̑ɛk], AS: [pu̯õmyček], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od: płomyk, płomień
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik płomyczek płomyczki dopełniacz płomyczka płomyczków celownik płomyczkowi płomyczkom biernik płomyczek płomyczki narzędnik płomyczkiem płomyczkami miejscownik płomyczku płomyczkach wołacz płomyczku płomyczki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. płomień m, płomyk m, płomykówka ż, płomiennica ż, płomiennik m, podpłomyk m
- czas. płonąć ndk., spłonąć dk., zapłonąć dk.
- przym. płomienisty, płomienny, płomiennicowy, płomiennikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: płomień
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.