paskudztwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [paˈskuʦ̑tfɔ], AS: [paskuctfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) coś paskudnego, bardzo brzydkiego, nieestetycznego
- (1.2) coś bardzo niesmacznego
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik paskudztwo paskudztwa dopełniacz paskudztwa paskudztw celownik paskudztwu paskudztwom biernik paskudztwo paskudztwa narzędnik paskudztwem paskudztwami miejscownik paskudztwie paskudztwach wołacz paskudztwo paskudztwa - przykłady:
- (1.2) Oni, jak chcą jeść to paskudztwo, proszę bardzo, w końcu co kraj, to obyczaj!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. paskudny
- rzecz. paskuda
- czas. paskudzić, napaskudzić
- przysł. paskudnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- nowogrecki: (1.1) αίσχος n
- ukraiński: (1.1) паску́дство n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.