co kraj, to obyczaj (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʦ̑ɔ ˈkraj ˈtɔ ːˈbɨʧ̑aj], AS: [co krai ̯ t• obyčai ̯], zjawiska fonetyczne: dł. sam.
-
- znaczenia:
przysłowie polskie
- (1.1) każdy kraj (region, miejscowość, rodzina, itp.) ma własną kulturę, zwyczaje
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Oni, jak chcą zjeść to paskudztwo, proszę bardzo, w końcu co kraj, to obyczaj!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) one man's meat is another man's poison, when in Rome, do as the Romans do
- czeski: (1.1) jiný kraj, jiný mrav
- esperanto: (1.1) alia urbo, alia moro, aliaj domoj, aliaj homoj
- francuski: (1.1) à chaque pays, sa coutume
- hiszpański: (1.1) en cada tierra su uso
- kataloński: (1.1) a cada terra el seu ús i a cada casa el seu costum
- niemiecki: (1.1) andere Länder, andere Sitten
- nowogrecki: (1.1) άλλοι τόποι, άλλοι άνθρωποι, κατά τον τόπο κι ο τρόπος
- portugalski: (1.1) cada terra com seu uso, cada roca com seu fuso
- słowacki: (1.1) iný kraj, iný mrav
- słoweński: (1.1) drugi kraji, drugi običaji
- szwedzki: (1.1) andra länder, andra seder
- włoski: (1.1) paese che vai, usanza che trovi, ogni paese ha la sua usanza
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.