panichida (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpãɲiˈxʲida], AS: [pãńiχʹida], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. prawosławne nabożeństwo żałobne; zob. też panichida w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Obok wywołanych w każdym przez tę śmierć domysłów o przesunięciach i możliwych zmianach w hierarchii służbowej, które mogły nastąpić na skutek tej śmierci, sam fakt śmierci dobrego znajomego wywołał u wszystkich, którzy się o niej dowiedzieli, jak zwykle uczucie radości, że umarł on, a nie ja (…) Dobrzy zaś znajomi, tak zwani przyjaciele Iwana Iljicza, mimo woli pomyśleli przy tym także, iż teraz muszą zadość uczynić bardzo nudnym obowiązkom tego, co wypada, i pojechać na panichidę oraz z kondolencyjną wizytą u wdowy.^[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) panahida

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ros.^[2] < gr. παννυχίς (pannychís) → uroczystość całonocna, zwłaszcza ku czci Demetry

uwagi:

tłumaczenia:

• japoński: (1.1) パニヒダ
• nowogrecki: (1.1) μνημόσυνο n
• staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) паннихида

źródła: