całonocny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌʦ̑awɔ̃ˈnɔʦ̑nɨ], AS: [cau̯õnocny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) trwający całą noc
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik całonocny całonocna całonocne całonocni całonocne dopełniacz całonocnego całonocnej całonocnego całonocnych celownik całonocnemu całonocnej całonocnemu całonocnym biernik całonocnego całonocny całonocną całonocne całonocnych całonocne narzędnik całonocnym całonocną całonocnym całonocnymi miejscownik całonocnym całonocnej całonocnym całonocnych wołacz całonocny całonocna całonocne całonocni całonocne - przykłady:
- (1.1) Panowie i pani wracają właśnie z balu po całonocnej hulance[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) całonocny bal • całonocna hulanka / impreza / modlitwa / zabawa • całonocne czuwanie / obrady
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nightlong
- bułgarski: (1.1) всенощен
- niemiecki: (1.1) ganznächtlich
- nowogrecki: (1.1) ολονύχτιος, ολονύκτιος
- słowacki: (1.1) celonočný
- źródła:
- ↑ Dariusz Kuziak, Tygodnik Siedlecki, 22/09/2009, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.