hulanka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [xuˈlãnka], AS: [χulãnka], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) huczna zabawa
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hulanka hulanki dopełniacz hulanki hulanek celownik hulance hulankom biernik hulankę hulanki narzędnik hulanką hulankami miejscownik hulance hulankach wołacz hulanko hulanki - przykłady:
- (1.1) Jedzą, piją, lulki palą, / Tańce, hulanka, swawola; / Ledwie karczmy nie rozwalą, / Cha, cha! chi, chi! hejża! hola![1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bal, pot. balanga, pot. balet, pot. biba, żart. bibka, pot. impra, impreza, pot. melanż, potańcówka, przest. prywatka, zabawa
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hulanie n
- zdrobn. hulaneczka ż
- czas. hulać ndk.
- przym. hulaszczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. hulać + -anka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) bagordo m, baldoria ż
- źródła:
- ↑ Adam Mickiewicz, Pani Twardowska.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.