półbut (język polski)

półbuty (1.1)
wymowa:
, IPA: [ˈpuwbut], AS: [puu̯but]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) obuw. pełny but z cholewką tylko do kostki; zob. też półbuty w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Yngve miał na sobie ładną niebieską kurtkę, dżinsy, półbuty i machał do mnie.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) półbuty damskie / męskie / dziecięce / chłopięce / dziewczęceprzymierzać / przymierzyć / ubierać / ubrać / zakładać / założyć / wzuwać / wzuć / nosić / zdejmować / zdjąć / zzuwać / zzuć półbuty • znosić / zużyć półbuty • wygodne / niewygodne półbuty • półbuty piją / cisną / uwierają / pasują / dobrze leżą • półbuty sznurowane / wsuwane / zapinane • półbuty sportowe / wojskowe / robocze / wizytowe / do garnituruczarne / brązowe / szare / zielone / białe / … półbuty • półbuty skórzane / zamszowe / ze skaju
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) but, obuwie
hiponimy:
(1.1) lakierek, pantofel, mokasyn, tenisówka, adidas
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. półbucik m
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. pół + but
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
tłumaczenia:
źródła:
  1. Tore Renberg Człowiek, który pokochał Yngvego (Mannen som elsket Yngve), tłum Katarzyna Tunkiel, Wydawnictwo Akcent, Warszawa 2011, ISBN 9788362180318, s. 84
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.