półbut (język polski)

półbuty (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [ˈpuwbut], AS: [puu̯but]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) obuw. pełny but z cholewką tylko do kostki; zob. też półbuty w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik półbut półbuty dopełniacz półbuta półbutów celownik półbutowi półbutom biernik półbut półbuty narzędnik półbutem półbutami miejscownik półbucie półbutach wołacz półbucie półbuty - przykłady:
- (1.1) Yngve miał na sobie ładną niebieską kurtkę, dżinsy, półbuty i machał do mnie.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) półbuty damskie / męskie / dziecięce / chłopięce / dziewczęce • przymierzać / przymierzyć / ubierać / ubrać / zakładać / założyć / wzuwać / wzuć / nosić / zdejmować / zdjąć / zzuwać / zzuć półbuty • znosić / zużyć półbuty • wygodne / niewygodne półbuty • półbuty piją / cisną / uwierają / pasują / dobrze leżą • półbuty sznurowane / wsuwane / zapinane • półbuty sportowe / wojskowe / robocze / wizytowe / do garnituru • czarne / brązowe / szare / zielone / białe / … półbuty • półbuty skórzane / zamszowe / ze skaju
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) but, obuwie
- hiponimy:
- (1.1) lakierek, pantofel, mokasyn, tenisówka, adidas
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. półbucik m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. pół + but
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) casual shoe, lace-up, brogue, saddle shoe, oxford shoe, amer. blucher oxford
- francuski: (1.1) derby m
- niemiecki: (1.1) Halbschuh m
- rosyjski: (1.1) полуботинок m
- węgierski: (1.1) félcipő
- wilamowski: (1.1) pobütkja lm, pobütkia lm
- źródła:
- ↑ Tore Renberg Człowiek, który pokochał Yngvego (Mannen som elsket Yngve), tłum Katarzyna Tunkiel, Wydawnictwo Akcent, Warszawa 2011, ISBN 9788362180318, s. 84
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.