orphan (język angielski)
orphan (1.1)
orphan (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈɔːfn] wymowa amerykańska
-
- znaczenia:
rzeczownik
czasownik
- (2.1) osierocić, osierocać
przymiotnik
- (3.1) osierocony, bez rodziców[1]
- (3.2) stworzony/przeznaczony dla sierot[1]
- odmiana:
- (1.1-2) lp orphan; lm orphans
- (2.1) orphan, orphaned, orphaned, orphans, orphaning
- przykłady:
- (1.1) Although the whole world is full of half-starved orphans, every couple produces its own brood.[2] → Chociaż cały świat jest pełen na wpół zagłodzonych sierot, każda para wydaje swoje własne potomstwo.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) an orphan child
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. orphanage, orphanhood
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. < gr.
- uwagi:
- źródła:
- 1 2
The Free Dictionary by Farlex. - ↑ Esther Vilar, The Manipulated Man, 1971.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.